|
Polecamy książkę "Seks i niepełnosprawność" |
|
PodjÄ™ty temat wydaje siÄ™ innowacyjny z kilku powodów. W literaturze brak jednoznacznego stanowiska na temat zachowaÅ„ seksualnych osób niepeÅ‚nosprawnych. Badania te mogÄ… stać siÄ™ kolejnym krokiem do poznania tej sfery życia osób niepeÅ‚nosprawnych. Nie proponowano i nie prowadzono jak dotÄ…d badaÅ„ w szerokim zakresie. Proponowany projekt prezentuje wyniki uzyskane na grupie 133 osób. Nie prowadzono badaÅ„ o charakterze iloÅ›ciowo – jakoÅ›ciowym. Niniejszy projekt zakÅ‚ada gÅ‚ównie analizÄ™ iloÅ›ciowÄ… z obszernymi częściami analizy jakoÅ›ciowej. Dotychczasowe badania skupiaÅ‚y siÄ™ gÅ‚ównie na opiniach spoÅ‚eczeÅ„stwa wobec seksualnoÅ›ci osób niepeÅ‚nosprawnych. W niniejszej pracy podjÄ™to siÄ™ próby odpowiedzi na pytanie, jakie doÅ›wiadczenia seksualne posiada mÅ‚odzież z niepeÅ‚nosprawnoÅ›ciÄ… intelektualnÄ… w stopniu umiarkowanym. wiÄ™cej>>>>
|
|
|
Zespół Papillona-Lefevre |
|
ZespóÅ‚ Papillona-Lefevre to uwarunkowane genetycznie schorzenie zaliczane do dysplazji ektodermalnych. Charakteryzuje siÄ™ keratodermiÄ… dÅ‚oni i stóp oraz przedwczesnÄ… utratÄ… zÄ™bów zarówno mlecznych jak i staÅ‚ych. ZespóÅ‚ po raz pierwszy opisaÅ‚o dwóch francuskich naukowców - Papillon i Lefevre w 1924 r. >>>wiÄ™cej
|
|
|
jest rzadkim zaburzeniem genetycznym podobnym do zespoÅ‚u Papilliona-Lefevre’a. Cechy charakterystyczne tego zespoÅ‚u obejmujÄ… – czerwone, zrogowaciaÅ‚e plamy na skórze dÅ‚oni oraz na podeszwach widoczne przy urodzeniu, ropne zakażenia skóry, przerost paznokci u dÅ‚oni i stóp (onychogryphosis) degeneracjÄ™ dziÄ…seÅ‚ oraz koÅ›ci otaczajÄ…cych zÄ™by. Poważna i postÄ™pujÄ…ca przyzÄ™bica zazwyczaj powoduje przedwczesne wypadanie zÄ™bów u dzieci i czÄ™sto doprowadza do utraty zÄ™bów staÅ‚ych u dorosÅ‚ych. Do innych objawów zespoÅ‚u zalicza siÄ™: arachnodaktyliÄ™ (dÅ‚ugie, cienkie palce), acroosteolysis (zanikanie rozpÅ‚ywne koÅ›ci obwodowych części koÅ„czyn), nieprawidÅ‚owe zmiany na paznokciach jak i znieksztaÅ‚cenie rÄ…k przypominajÄ…ce szpony. JednostkÄ™ chorobowÄ… opisali po raz pierwszy Heim i Munk w 1965 roku w maÅ‚ej spoÅ‚ecznoÅ›ci tzw. Czarnych Å»ydów (Cochin) w Indiach. >>>wiÄ™cej
|
|
|
Ogólne zasady diagnozowania |
|
We wstÄ™pie autorzy wyjaÅ›niajÄ… że niektóre zaburzenia, w tym rozwojowe, wspóÅ‚wystÄ™pujÄ… ze sobÄ… częściej, niż inne. ZaliczajÄ… do nich nastÄ™pujÄ…ce ich kategorie: zespóÅ‚ nadpobudliwoÅ›ci psychoruchowej z deficytem uwagi; zaburzenia ze spektrum autystycznego, w tym zespóÅ‚ Aspergera; zaburzenia integracji sensorycznej; zaburzenia lÄ™kowe i obsesyjno-kompulsywne; zespóÅ‚ Tourette’a; depresja;
więcej >>>>>>
|
|
|
Zaburzenia opozycyjno-buntownicze |
|
We wstÄ™pie autorzy przedstawiajÄ… kilka popartych doÅ›wiadczeniem terapeutycznym metod interwencji, wykorzystywanych przez rodziców i nauczycieli, w celu zÅ‚agodzenia objawów zaburzeÅ„ opozycyjno-buntowniczych:
więcej >>>>
|
|
|
Danuta Grzybowska. Nauka czytania w procesie rozwoju dziecka z zespoÅ‚em Downa W: BogusÅ‚awa Kaczmarek (red.). Wspomaganie rozwoju dzieci z zespoÅ‚em Downa-teoria praktyka. Wydawnictwo Impuls Kraków 2008.
We wstÄ™pie autorka zwraca uwagÄ™ na trzy elementy zwiÄ…zane z problematykÄ… nauczania czytania dzieci z zespoÅ‚em Downa: przekonanie nauczyciela o celowoÅ›ci tych czynnoÅ›ci; relacje zachodzÄ…ce miÄ™dzy nauczycielem, a uczniem; wybór odpowiedniej metodyki nauki czytania. Przy wyborze tej metody należy uwzglÄ™dnić przede wszystkim indywidualne preferencje dziecka, jak również charakter jÄ™zyka, którym siÄ™ ono posÅ‚uguje.
więcej >>>>>>
|
|
|
Sekwencja Pierre`a Robina |
|
ZespóÅ‚ Pierre’a Robina jako pierwsi opisali Lannelongue i Menard w 1981 roku. Ich raport dotyczyÅ‚ 2 pacjentów z mikrognacjÄ…, rozszczepem podniebienia oraz zapadaniem siÄ™ jÄ™zyka ku tyÅ‚owi (retroglossoptosis).
więcej <<<<<<
|
|
|
Ewa ZastÄ™pa. Przebieg procesów pamiÄ™ci u osób zespoÅ‚em Downa. W: BogusÅ‚awa Kaczmarek (red.). Wspomaganie rozwoju dzieci z zespoÅ‚em Downa-teoria praktyka. Wydawnictwo Impuls Kraków 2008.
Autorka przedstawia przeglÄ…d badaÅ„ nad procesami pamiÄ™ci u osób z zespoÅ‚em Downa. Cechy pamiÄ™ci osób z zespoÅ‚em Downa: lepszy rozwój pamiÄ™ci wzrokowej, niż sÅ‚uchowej; deficyty w pamiÄ™ci dÅ‚ugo- i krótkotrwaÅ‚ej; deficyty w zapisywaniu Å›ladów pamiÄ™ciowych i ich reprodukcji; deficyty pamiÄ™ci deklaratywnej- zwiÄ…zanej z przechowywaniem informacji o Å›wiecie w postaci kodu tzw. semantycznego (znaczeniowego);
wiecej >>>>>>
|
|
|
Zespół Schinzla-Giediona |
|
ZespóÅ‚ Schinzla-Giediona to zespóÅ‚ wad wrodzonych uwarunkowany genetycznie, o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym. ZespóÅ‚ zostaÅ‚ po raz pierwszy opisany w 1978 roku przez dr. Alberta Schinzla i Andreasa Giediona w artykule opublikowanym w American Journal of Medical Genetics.
więcej <<<<
|
|
|
Nowości 
