Robert Karwat

 

Na błękitnym niebie zalśniło słoneczko. Nastał radosny świt. Słoneczko ruszyło w drogę. Wspinało się w górę coraz śmielej, mówiło: "Jestem!", słało wokół złociste promyczki. Czasem przelatywały wokół niego chmurki, małe lub większe, białe lub ciemniejsze - bywało, że przesłaniały Słoneczko, ale zawsze na krótko. Łagodny, ciepły wiatr przeganiał obłoczki, odsłaniając uśmiechniętą buzię.

Ze skalnej szczeliny na jej dnie tryskało źródełko. Woda płynęła niewielkim strumykiem, potem spadała kaskadą ze skalnego progu, rozlewając się dalej w płytki staw, wokół którego rosło kilkanaście palm. Woda była chłodna, krystalicznie czysta.